اینکوترمز 2020 به زبان ساده: EXW، FCA، FOB، CIF، DAP و DDP
اینکوترمز 2020 برای خریداران و فروشندگان طرف تجارت با ترکیه: چهار گروه، هر 11 شرط با شیوه حمل، نقطه انتقال ریسک و پرداختکننده کرایه، و شرط مناسب هر محموله.
اینکوترمز 2020 مجموعه 11 شرط استاندارد تحویل است که اتاق بازرگانی بینالمللی (ICC) منتشر کرده و میان خریدار و فروشنده، محل تحویل، تقسیم هزینهها و لحظه انتقال ریسک را مشخص میکند. این شرایط در قراردادهای همه کشورها معنای یکسانی دارند؛ بنابراین اینکه چه کسی کرایه حمل را میپردازد، چه کسی بیمه میکند و چه کسی خسارت در مسیر را متحمل میشود، با یک کد سهحرفی روشن میشود.
این راهنما هر 11 شرط اینکوترمز 2020، نقاط انتقال ریسک و پرداختکننده حمل اصلی را در یک جدول کنار هم میگذارد، سپس نشان میدهد هنگام خرید از تأمینکننده ترک یا صادرات از ترکیه، برای حمل زمینی، دریایی و ریلی کدام شرط را انتخاب کنید و رایجترین اشتباهها کجا رخ میدهد.
اینکوترمز 2020 چیست و چرا اهمیت دارد
در قرارداد فروش بینالمللی، قیمت بهتنهایی معنای زیادی ندارد: FOB مرسین و DAP آلماتی با قیمت واحد یکسان، به اندازه کل هزینه حمل، بیمه و گمرک با هم تفاوت دارند. شرط تحویل مشخص میکند قیمت تا کدام نقطه معتبر است و هزینه و ریسک در کجا به خریدار منتقل میشود.
اینکوترمز فقط رابطه میان فروشنده و خریدار را تنظیم میکند؛ قرارداد حمل، انتقال مالکیت و شرایط پرداخت باید جداگانه توافق شوند. اینکوترمز 2020 نسبت به ویرایش قبلی، DPU را جایگزین DAT کرد، پوشش بیمه در CIP را گسترش داد و صدور بارنامه «حمل روی عرشه» (on-board) را در FCA مجاز کرد.
جدول اینکوترمز 2020: هر 11 شرط
جدول زیر گروه هر شرط، شیوههای حمل مجاز، نقطه انتقال ریسک از فروشنده به خریدار و پرداختکننده حمل اصلی را نشان میدهد.
| شرط | گروه | شیوه حمل | نقطه انتقال ریسک | پرداختکننده کرایه |
|---|---|---|---|---|
| EXW (Ex Works) | E | هر شیوه | در محل فروشنده، هنگامی که کالا در اختیار خریدار قرار میگیرد | خریدار |
| FCA (Free Carrier) | F | هر شیوه | هنگام تحویل به متصدی حمل خریدار در محل تعیینشده | خریدار |
| CPT (Carriage Paid To) | C | هر شیوه | هنگام تحویل به نخستین متصدی حمل | فروشنده (تا مقصد تعیینشده) |
| CIP (Carriage and Insurance Paid To) | C | هر شیوه | هنگام تحویل به نخستین متصدی حمل | فروشنده، بهعلاوه بیمه تمامخطر |
| DAP (Delivered at Place) | D | هر شیوه | مقصد تعیینشده، روی وسیله نقلیه رسیده و آماده تخلیه | فروشنده |
| DPU (Delivered at Place Unloaded) | D | هر شیوه | مقصد تعیینشده، پس از تخلیه | فروشنده (شامل تخلیه) |
| DDP (Delivered Duty Paid) | D | هر شیوه | مقصد تعیینشده، با پرداخت حقوق ورودی | فروشنده (شامل حقوق گمرکی) |
| FAS (Free Alongside Ship) | F | دریایی و آبراه داخلی | هنگام قرار گرفتن کالا در کنار کشتی در بندر بارگیری | خریدار |
| FOB (Free on Board) | F | دریایی و آبراه داخلی | هنگام بارگیری روی عرشه در بندر بارگیری | خریدار |
| CFR (Cost and Freight) | C | دریایی و آبراه داخلی | هنگام بارگیری روی عرشه در بندر بارگیری | فروشنده (تا بندر مقصد) |
| CIF (Cost, Insurance and Freight) | C | دریایی و آبراه داخلی | هنگام بارگیری روی عرشه در بندر بارگیری | فروشنده، بهعلاوه بیمه با حداقل پوشش |
حساسترین تفاوت در گروه C است: در CPT، CIP، CFR و CIF فروشنده کرایه حمل را میپردازد، اما ریسک به محض تحویل کالا به نخستین متصدی حمل یا بارگیری روی عرشه به خریدار منتقل میشود. خریدارانی که به این نکته توجه نمیکنند، پس از آسیب دیدن کالا در مسیر از فروشنده انتظار جبران خسارت دارند و ناامید میشوند.
چهار گروه: شرایط E، F، C و D
گروه E: EXW
EXW کمترین تعهد را بر دوش فروشنده میگذارد: تحویل در محل فروشنده انجام میشود و بارگیری، گمرک صادراتی، حمل و بیمه بر عهده خریدار است. چون خریدار خارجی بهآسانی نمیتواند اظهارنامه صادراتی را در ترکیه ثبت کند، هنگام خرید از تأمینکننده ترک معمولاً FCA انتخاب سالمتری است.
گروه F: FCA، FAS، FOB
در گروه F فروشنده تشریفات گمرک صادراتی را انجام میدهد و کالا را به متصدی حملی که خریدار معرفی کرده تحویل میدهد؛ حمل اصلی را خریدار میپردازد. FCA برای هر شیوه حمل کاربرد دارد و برای محمولههای کانتینری از FOB مناسبتر است، زیرا کانتینر به ترمینال بندر تحویل میشود، نه روی کشتی. FOB و FAS فقط برای حمل دریایی هستند.
گروه C: CPT، CIP، CFR، CIF
در گروه C فروشنده حمل اصلی را ترتیب میدهد و کرایه را میپردازد، اما ریسک زود منتقل میشود. در CIF و CIP فروشنده کالا را بیمه هم میکند؛ اینکوترمز 2020 برای CIP پوشش تمامخطر و برای CIF حداقل پوشش را الزامی میداند.
گروه D: DAP، DPU، DDP
در گروه D فروشنده کالا را تا نقطه تعیینشده در کشور مقصد میبرد و ریسک همانجا منتقل میشود. در DAP کالا روی وسیله نقلیه و آماده تخلیه تحویل میشود؛ در DPU فروشنده تخلیه را هم انجام میدهد؛ در DDP فروشنده ترخیص کالا از گمرک ورودی و پرداخت حقوق گمرکی را نیز بر عهده میگیرد که ممکن است ثبت مالیاتی در کشور مقصد را لازم کند.
کدام شرط برای کدام محموله مناسب است؟
برای حمل زمینی کالای صنعتی از آنتالیا به آلمان، FCA و DAP رایجترین گزینهها هستند: اگر خریدار متصدی حمل خود را دارد FCA آنتالیا، و اگر فروشنده حمل را سازمان میدهد و در قیمت میگنجاند DAP مونیخ. در حمل جادهای، تحویل به متصدی حمل با بارنامه CMR اثبات میشود.
برای حمل دریایی کانتینر به چین، FOB مرسین یا CIF شانگهای انتخابهای کلاسیکاند؛ هرچند ICC برای بار کانتینری بهجای FOB شرط FCA و بهجای CIF شرط CIP را توصیه میکند، چون انتقال ریسک هنگام تحویل به ترمینال روشنتر از لحظه بارگیری روی عرشه است.
برای حمل زمینی یا ریلی به آسیای میانه، DAP آلماتی یا DAP تاشکند رایج است: فروشنده حمل را سازمان میدهد و گمرک ورودی و حقوق گمرکی با خریدار میماند. DDP را فقط زمانی انتخاب کنید که بتوانید تشریفات گمرکی و مالیاتی کشور مقصد را با اطمینان مدیریت کنید.
شرط تحویل بر اسناد هم اثر میگذارد: CIF به بیمهنامه و FOB به بارنامه «حمل روی عرشه» نیاز دارد. فورواردر و کارگزار گمرکی مجازی که بخش صادرات را در ترکیه انجام میدهند، باید پیش از تهیه اسناد شرط تحویل را بدانند؛ راهنماهای ما درباره انتخاب فورواردر در ترکیه و شرکت لجستیک در آنتالیا به شما در انتخاب این شریک کمک میکنند.
انتقال ریسک، بیمه و اشتباههای رایج
در اینکوترمز 2020 ریسک و هزینه همیشه در یک نقطه منتقل نمیشوند: در گروه C فروشنده هزینه را تا مقصد میپردازد، در حالی که ریسک از لحظه حرکت با خریدار است. بنابراین واردکنندهای که با شرط CFR یا CPT خرید میکند باید بیمه باربری خودش را تهیه کند، زیرا مسئولیت متصدی حمل طبق CMR یا بارنامه محدود است و ارزش واقعی کالا را منعکس نمیکند.
- ننوشتن نام محل: FOB بهتنهایی ناقص است؛ بنویسید FOB Mersin Port, Incoterms 2020.
- استفاده از FOB یا CIF برای بار کانتینری و ندانستن اینکه هنگام انتظار کانتینر در ترمینال ریسک با چه کسی است.
- مشخص نکردن اینکه در EXW اظهارنامه صادراتی به نام چه کسی ثبت میشود.
- اعلام قیمت DDP بدون منظور کردن مالیات بر ارزش افزوده و حقوق ورودی کشور مقصد.
- ذکر نکردن ویرایش: قراردادهای قدیمیتر ممکن است هنوز به ویرایش قبلی ارجاع دهند.
رویههای گمرکی و مالیاتی را باید با مقررات جاری و قوانین کشور مقصد تطبیق داد. برای FTL، LCL، بارنامه و دیگر اصطلاحاتی که در کنار اینکوترمز به کار میروند، واژهنامه حمل و نقل و لجستیک ما را ببینید.
مقررات و رویههای مرزی با گذشت زمان تغییر میکنند؛ پیش از رزرو، الزامات جاری را با اتاق بازرگانی بینالمللی و فورواردر خود تأیید کنید.
پرسشهای متداول
اینکوترمز 2020 چند شرط دارد؟
در مجموع 11 شرط. هفت شرط (EXW، FCA، CPT، CIP، DAP، DPU، DDP) برای هر شیوه حمل و چهار شرط (FAS، FOB، CFR، CIF) فقط برای حمل دریایی و آبراه داخلی کاربرد دارند.
تفاوت FOB و CIF چیست؟
در هر دو، ریسک هنگام بارگیری کالا روی عرشه به خریدار منتقل میشود. تفاوت در هزینه است: در FOB خریدار کرایه و بیمه را میپردازد؛ در CIF فروشنده کرایه تا بندر مقصد را میپردازد و بیمه با حداقل پوشش میخرد.
کرایه حمل را چه کسی میپردازد؟
در گروههای E و F (EXW، FCA، FAS، FOB) حمل اصلی را خریدار میپردازد. در گروههای C و D (CPT، CIP، CFR، CIF، DAP، DPU، DDP) فروشنده کرایه را میپردازد و آن را در قیمت فروش لحاظ میکند.
برای حمل کانتینری از کدام شرط اینکوترمز استفاده کنیم؟
ICC توصیه میکند بهجای FOB از FCA، بهجای CFR از CPT و بهجای CIF از CIP استفاده شود، زیرا کانتینر به ترمینال بندر تحویل میشود، نه روی کشتی؛ پس ترمینال نقطه روشنتری برای انتقال ریسک است.
BNK Lojistik با دفتر مرکزی در موراتپاشای آنتالیا، حمل زمینی، دریایی و ریلی را متناسب با شرط تحویل انتخابی شما برنامهریزی میکند و گزینههای FTL، LTL، FCL و LCL را برای محمولههای FCA، CIF یا DAP شما به اروپا، روسیه، آسیای میانه و چین همراه با شما بررسی میکند. برای بار خود از طریق فرم درخواست قیمت با ما تماس بگیرید.
بهروزرسانی:
